Karışım tasarımında bu üç temel parametre doğru bir şekilde belirlenebilirse beton, karışım tasarımının dört temel gereksinimini karşılayabilir.
Bu üç parametrenin belirlenmesinde temel prensip; betonun mukavemet ve durabilitesine göre su-çimento oranını belirleyin. Betonun birim su tüketimi, beton konstrüksiyon ve işlenebilirlik gerekliliklerinin karşılanması esas alınarak belirlenir; kum miktarı, taş boşlukları doldurulduktan sonra bir miktar fazlalık olması esasına dayanmalıdır.
Mukavemet açısından su-çimento oranı özel olarak belirlenirken, su-çimento oranı daha küçük olmalıdır; dayanıklılık açısından bakıldığında, su-çimento oranı ne kadar küçükse, çimento miktarı o kadar fazla, betonun yoğunluğu o kadar yüksek ve durabilite o kadar iyidir. Maksimum su-çimento oranını ve karşılanacak minimum çimento dozajını kontrol edin. Mukavemet ve dayanıklılık ile belirlenen su-çimento oranı genellikle farklıdır ve bu sırada daha küçük olan değer alınmalıdır. Ancak, hem mukavemet hem de dayanıklılık öncülünde, daha yüksek akışkanlık elde etmek için su-çimento oranının daha büyük olması gerekir.
Kum oranının belirlenmesi, esas olarak işlenebilirliğin sağlanması ve çimento tasarrufu olmak üzere iki yönden değerlendirilmelidir. Su-çimento oranı ve çimento miktarının (yani, çimento bulamacı miktarının) değişmeden kaldığı varsayımı altında, kum oranı en büyük çökme olmalı ve iyi kohezyon ve su tutma özelliğine sahip kum oranı, yani, makul kum oranı (Tablo 5)'ten ön olarak hesaplanabilir. Karar, deneme karıştırma ve ayarlama ile belirlenir. İşlenebilirlik sağlandığında, çimento tasarrufu amacına ulaşmak için kum oranı mümkün olduğunca küçük olmalıdır.
Birim su tüketimi, su-çimento oranı ve çimento miktarının sabit olması koşuluyla, aslında çimento şerbeti miktarı ile agrega arasındaki orantısal ilişkiyi yansıtır. Çimento şerbeti miktarı, kaba ve ince agregaların yüzeyini kaplama ve yeterli akışkanlığı sağlama gereksinimlerini karşılamalıdır, ancak aşırı su tüketimi betonun dayanıklılığını azaltacaktır.
